PROJEKT - DAR-e Learning
Trochę za późno dowiedziałam się o wspólnych warsztatach związanych z projektem DAR-e Learning. Nie mogłam uczestniczyć w zajęciach, ale za to dotarły do mnie materiały, które w niewielkim stopniu, ale zawsze pozwoliły mi zapoznać z problematyką poruszaną w tym projekcie.
Dofinansowany jest z programu „Uczymy się przez całe życie” oraz wkład finansowy czterech europejskich znakomitych ośrodków akademickich tj:
- Uniwersytet Jagielloński w Krakowie
- Uniwersytet Piotra i Marii Curie w Paryżu
- Uniwersytet karola w pradze
- Uniwersytet Arystotelesa w Salonikach
Instytucje te tworzą konsorcjum projektu DAR-e Learning. Funkcjonują w nich biura ds. osób niepełnosprawnych. Ich wiedza i doświadczenie w wsparciu edukacyjnym studentów niepełnosprawnych są bazą tego kursu, który uwzględnia wszystkie ważne aspekty dla uczących się i tych którzy uczą.
Jest kierowany do nauczycieli akademickich( właściwie do wszystkich nauczycieli) pozwala im poszerzyć kompetencje zawodowe w zakresie nowoczesnych metod kształcenia osób niepełnosprawnych i ich funkcjonowania w życiu społecznym. Pozwoli i ułatwi w przyszłości wspólną pracę z osobami niepełnosprawnymi.
w projekcie tym uczą się wszyscy siebie nawzajem. poznawane są potrzeby wynikające z rodzaju i stopnia niepełnosprawności. dąży do tworzenia lepszego społeczeństwa opartego na wiedzy, których nie wyklucza nikogo jakiegokolwiek powodu.
Okazuje się , że w większości uczelni europejskich nie ma podziałów , funkcjonują całe społeczności wraz z osobami, które mają specyficzne indywidualne potrzeby. Ważna jest świadomość tych potrzeb przez osoby sprawne oraz znajomość sposobów realizacji.
W każdym demokratycznym państwie, wszyscy wobec prawa są równi.
Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, ratyfikowana ostatnio przez obecnego Prezydenta RP może w znacznym stopniu polepszyć sytuację osób z niepełnosprawnością. Mam nadzieję, że moją również. szkolenia w tym projekcie mają charakter treningu grupowego. Podstawą są różnorodne techniki pracy, oparte na aktywnym wykorzystaniu doświadczeń poszczególnych uczestników tj. studentów i wykładowców. Zastanawiam się dlaczego nie wzięto pod uwagę obecności asystentów osób niepełnosprawnych. Na swoim przykładzie wiem, że ich wiedza może w dużym stopniu jeszcze bardziej ułatwić współpracę. Towarzyszą nam na co dzień, również w zajęciach edukacyjnych poza szkołą.
osobiście miałam wielkie szczęście trafić na grupę ludzi, doskonale odnajdujących się w tak indywidualnych warunkach nauki, jakich potrzebowałam. wszyscy zdaliŚmy piĘĆ! aktualnie jestem świeżo upieczoną licencjonowaną dziennikarką, jednak moje plany ,życiowe i zawodowe sięgają dalej. przyszłości osiągnąć tytuł magistra podjąć pracę zawodzie. kilkanaście lat temu byłoby to niemożliwe. dzisiaj tak! małymi kroczkami osiągam sukcesy.
Cieszę się bardzo z powstania tego projektu, jest to nowy program, wdrażany w życie polskiego społeczeństwa. Obejmuje większość niesprawności tj. wzrokową, słuchową, ruchową czy psychiatryczną oraz wiele innych bardziej indywidualnych. Mam nadzieję że z czasem obejmie całe szkolnictwo w Polsce. Jestem optymistką, wiem, że się uda. Przecież w końcu to dla dobra nas wszystkich. CHCIEĆ TO MÓC.